ආයුර්වේද ඉතිහාසය | ආරම්භය, අෂ්ටාංග ආයුර්වේදය හා සම්භාව්‍ය ග්‍රන්ථ - Department of Ayurveda North Central Province

பல்வேறு நோய்களுக்கு எதிரான மனித சித்தாச்சரயத்தின் போராட்டம் பற்றிய அபூர்வ தகவல் அறியப்பட்டது. உலக இபாரானிதமே ஆயுர்வேத அறிவியல் ஆண்டு 5000 க்கும் மேற்பட்ட பழைய ஒரு விரிவான அறிவியலை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆயுர்வேதத்தின் தோற்றம் பற்றி பல்வேறு கருத்துக்கள் உள்ளன, மேலும் இது பண்டைய வட இந்தியாவில் (வட இந்தியா) வேத காலத்தில் தோன்றியதாகவும், தலைமுறை தலைமுறையாக வாய்வழியாகக் கடத்தப்பட்டு, பிந்தைய காலத்தில் மிகவும் மேம்பட்ட அறிவியலில் ஒன்றாகவும் மாறியது என்பது பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. வேத காலம். இந்த காரணத்திற்காக, ஆயுர்வேதத்தை அதர்வ வேதத்திலிருந்து பெறப்பட்ட அறிவு முறையாக அறிமுகப்படுத்தலாம்.

ஆயுர்வேத மருத்துவம் என்பது சில ஆதாரங்களில் தியான முனிவர்கள் மூலம் கடவுளால் மனிதனுக்கு கிடைத்த பரிசாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அக்காலத்தில் வட இந்தியாவின் இமயமலை அடிவாரத்தில் அக்கால முனிவர்களின் மாநாடு நடந்ததாகக் கூறப்படுகிறது (இந்த மாநாட்டில் ஹெலதிவாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் புலஸ்தி ஸ்ரீஷி பங்கேற்றார் என்று கூறப்படுகிறது) அதில் இயற்கை நீண்ட காலம் வாழ முடிந்தது. மற்றும் மனித நோய்களிலிருந்து விடுபட்ட ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை.அவர்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய பல்வேறு முறைகள் பற்றிய அறிவைப் பரிமாறிக்கொண்டதாகவும் அதன் விளைவாக ஆயுர்வேத மருத்துவ முறை தோன்றி பின்னர் இந்தியா முழுவதும் பரவியதாகவும் பல ஆதாரங்கள் கூறுகின்றன.

ධන්වන්තරී මහා සෘෂි

ධන්වන්තරී ආයුර්වේද සම්ප්‍රදාය තුළ වෛද්‍ය විද්‍යාවේ ප්‍රමුඛ ආචාර්යවරයෙකු ලෙස ගෞරවයට පාත්‍ර වන නාමයකි. ඔහු පිළිබඳ සම්ප්‍රදාය දෙපැත්තකින් හඳුනාගත හැකිය — පුරාණ සාහිත්‍යයේ දැක්වෙන දේවීය ධන්වන්තරී සහ සුශ්‍රැත සංහිතාවේ දැක්වෙන කාශි රජු දිවෝදාස ධන්වන්තරී යන සම්ප්‍රදායන් ලෙසය.

සමූද්‍ර මන්ථනය හා ධන්වන්තරී

භාගවත පුරාණයේ අෂ්ටම ස්කන්ධයේ සඳහන් “ක්ෂීර සාගර මන්ථනය” (Samudra Manthan) පිළිබඳ ආඛ්‍යානයට අනුව, දෙවියන් සහ අසුරයන් අමෘතය ලබාගැනීම සඳහා මන්දර පර්වතය සහ වාසුකි නාගයා භාවිත කරමින් ක්ෂීර සාගරය මන්ථනය කළහ. එම මන්ථනය අතරතුර විවිධ දේවීය වස්තූන් හා පුද්ගලයන් මතුවූ අතර, ඒ අතර ධන්වන්තරී ද මතුවූ බව සඳහන් වේ. ඔහු අමෘතය පිරවූ භාජනයක් දරා සිටි අතර, එම ග්‍රන්ථය ඔහු ආයුර්වේදය පිළිබඳ දැනුමැති පුද්ගලයෙකු ලෙස හඳුන්වයි.

මෙම කථාව ආයුර්වේදයේ දේවීය මූලාරම්භය පිළිබඳ පුරාවෘත්තමය සම්ප්‍රදාය නිරූපණය කරන අතර, එය සෘජුවම තහවුරු කළ හැකි ඉතිහාසමය සිදුවීමක් ලෙස නොසැලකිය යුතුය.

දිවෝදාස ධන්වන්තරී හා සුශ්‍රැත සම්ප්‍රදාය

ආයුර්වේද ඉතිහාසය අධ්‍යයනය කිරීමේදී වඩාත් වැදගත් මූලාශ්‍රයක් වන සුශ්‍රැත සංහිතාවේ ආරම්භක පරිච්ඡේදයේ කාශි රජු දිවෝදාස ධන්වන්තරී ආයුර්වේදය ඉගැන්වූ ආචාර්යවරයා ලෙස දැක්වේ. සුශ්‍රැත ඇතුළු ශිෂ්‍යයන් ඔහුගෙන් වෛද්‍ය විද්‍යාව, විශේෂයෙන් ශල්‍ය චිකිත්සාව පිළිබඳ දැනුම ලබාගත් බව එහි සඳහන් වේ.

ඒ අනුව, ධන්වන්තරී නාමය ආයුර්වේදයේ දේවීය සම්ප්‍රදායත්, දිවෝදාස–සුශ්‍රැත ගුරු–ශිෂ්‍ය වෛද්‍ය සම්ප්‍රදායත් සම්බන්ධ කරන ප්‍රධාන සංකේතයක් ලෙස සැලකිය හැකිය. ජාතික ඉන්දියානු වෛද්‍ය උරුම ආයතනයේ (NIIMH) e-Samhita ද දිවෝදාස ධන්වන්තරී සුශ්‍රැතගේ ගුරුවරයා ලෙස සුශ්‍රැත සංහිතාව සම්බන්ධයෙන් සඳහන් කරයි.

ஆயுர்வேதம் என்பது வாழ்க்கையின் அறிவியல். எனவே இதை வாழ்க்கைத் தத்துவம் என்றும் கூறலாம். இந்து தத்துவத்தின் படி, ஆயுர்வேத மருத்துவத்தின் தந்தையாக தன்வந்திரி முனிவர் கருதப்படுகிறார். மஹா ஸ்ருஷி தன்வந்திரி விஷ்ணுவின் அவதாரமாகவும் கருதப்படுகிறது.

மஹா பிரம்மாவால் (ஸ்வயம்பு ஞானம்) உணரப்பட்ட வாழ்க்கை விஞ்ஞானம், தக்ஷனால் (பிரஜாபதி) மகா பிரம்மாவிடமிருந்து அதன் முழு அளவைக் கற்றுக்கொண்டது. அந்தப் பரந்த அறிவுச் செல்வம் தக்ஷனிடமிருந்து இரண்டு அஸ்வினி இளவரசர்களுக்குக் கிடைத்தது. பின்னர், இந்திரன் அஸ்வினி இளவரசர்களிடம் வந்து அவர்களிடமிருந்து அந்த அறிவையெல்லாம் கற்றுக்கொண்டான்.

“தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் ஆகிய நான்கும் ஆரோக்கியத்தின் குணங்கள். நோய்கள் உயிரையும், திரண்டிருக்கும் ஆரோக்கிய வளங்களையும் கொள்ளையடிக்கின்றன. இது மனிதனுக்குப் பெரும் ஆபத்து, மனிதனின் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கிறது. எப்படிச் சமாளிப்பது என்று இமயமலை முனிவர்கள் யோசித்தார்கள். இந்த ஆபத்து, தியானம் செய்தார்.அப்போது, அழியாத, இந்திரன் கடவுள் அவர்களுக்குத் தோன்றினார், அவர்கள் இந்திரனிடம் (சக்ரா) இதைப் பற்றி கேட்க வேண்டும் என்றும், அதற்காக இந்திரனிடம் செல்ல வேண்டும் என்றும் சபதம் செய்தார்கள், யாரை இந்திரனிடம் அனுப்ப வேண்டும் என்று கேட்டபோது அந்த நோக்கத்திற்காக, முனிவர் பரத்வாஜ முனி முதலில், "இந்தப் பணியை என்னிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும்" என்று கூறினார், எனவே முனிவர்கள் பரத்வாஜ முனியிடம் பணியை ஒப்படைத்தனர்.

”சக்ரனின் களத்திற்கு வந்த பரத்வாஜ முனி, அங்கே அமர்ந்திருந்த இந்திரனிடம், நெருப்பு போல் பிரகாசித்து, தேவர்களுடன் வந்தான். “தேவேந்திரா, நல்ல உள்ளம் கொண்டவனே, சில காரணங்களால் எல்லா உயிர்களையும் பயமுறுத்தும் நோய்கள் மனித உலகில் பிறக்கின்றன, எனவே இந்த நோய்களை வெல்லும் அறிவை எனக்குக் கொடுங்கள். இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட இந்திரன், தன் பக்தர்களைப் பார்த்து, பரத்வாஜ முனியின் பரந்த ஞானத்தைக் கண்டு, ஆயுர்வேதத்தைப் பற்றி மிகவும் சுருக்கமாக பின்வருமாறு கூறினான்.

ஆயுர்வேதம், நோய்க்கான காரணங்கள், நோய் அறிகுறிகள் மற்றும் ஆரோக்கியம் மற்றும் அனைத்து மருந்துகளைப் பற்றிய அறிவைத் தருகிறது, நோய்வாய்ப்பட்டவர்களுக்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் ஏற்ற ஒரு உன்னதமான பாதை, மூன்று சூத்திரங்கள் கொண்டது, நித்தியமானது, புனிதமான பொருளாகும்.

“முடிவும் எல்லையும் இல்லாத, மூன்று நிறைகளை உடைய ஆயுர்வேதம், இந்திரனிடம் இருந்து முறையாகவும், புரிதல் இன்றியும் பெற்றது என்பதை, சிறந்த அறிவுடைய பரத்வாஜ முனிவர் புரிந்து கொண்டார். ஆயுர்வேதம் படிக்க விரும்பிய முனிவர்களுக்கு அந்த அறிவு."

"ඉන්පසුව මනුලොවට පැමිණි භාරද්වාජ මහා සෘෂිතෙමේ එම දැනුම එපරිද්දෙන්ම අංගීරස ආදී පෙර කී සෘෂි සමූහයාටද විධිමත් ලෙස හැදෑරවීය."

එම ඍෂිවරුන් අතුරින් පුනර්වසු සෘෂිවරයා, අග්නිවේශ, භේල, ජතුකර්ණ, පරාශර, හාරීත සහ ක්ෂාරපාණී යන ශිෂ්‍යයන් හයදෙනාට ආයුර්වේදය උගන්වා, ඔවුන් ලවා සිය නම්වලින් සංහිතා ග්‍රන්ථ රචනා කරවා ගුරුවරයා ප්‍රමුඛ අනෙකුත් ඍෂිවරුන් වෙත පිළිගැන්වීය"

"ඔවුහු බුද්ධිමත් අග්නිවේශ ආදීන් විසින් කරන ලද පුණ්‍යජනක තන්ත්‍රාර්ථයේ සූත්‍රණය ශ්‍රවණය කොට අතිශයින් සතුටු වූවාහු 'විධිමත් ලෙස රචිතය'යි අනුමත කළහ."

මේ ශිෂ්‍යයන් අතුරෙන් අග්නිවේශ ප්‍රධානය. ඔහුගේ සංහිතා ග්‍රන්ථය 'අග්නිවේශ සංහිතාව' නම් විය. අද 'චරක සංහිතාව' නමින් ප්‍රකටව ඇත්තේ එම කෘතියේ ප්‍රතිසංස්කරණය කරන ලද ග්‍රන්ථයයි. අනෙක් සංහිතාවලින් බොහොමයක් මේ වන විට දක්නට නොලැබේ.

ආයුර්වේදයේ ආරම්භය පිළිබඳ විවිධ මත පැවතිය ද තර්කානුකූල හා ප්‍රායෝගික මූලධර්ම මත පදනම් ව නිර්මාණය වී ඇති ආයුර්වේද වෛද්‍ය ක්‍රමය කාලය සමග වෙනස්වීමකට ලක් නොවන බැවින් යුග පරිවර්තන ගණනාවකට මුහුණ දෙමින් වර්තමානය දක්වා සුරැකී පැවතීමට සමත්ව ඇත.

ஆயுர்வேதயே பிரதான குரு குல பாரம்பரிய பிரின் இவக்கி.

ආත්‍රේය සම්ප්‍රදාය – භාරද්වාජ මුනිගෙන් ආරම්භ වී පුනර්වසු ශිෂ්‍යයන් වූ අග්නිවේශ ආදීන්ගෙන් පැවත එන සම්ප්‍රදාය ‘කායචිකිත්සා සම්ප්‍රදාය’ හෙවත් ‘ආත්‍රෙය සම්ප්‍රදාය’ නමින් හැඳින්වේ.
ධන්වන්තරී සම්ප්‍රදාය – ‘ධන්වන්තරී සම්ප්‍රදාය’ හෙවත් ‘ශල්‍ය සම්ප්‍රදාය’ ශල්‍ය චිකිත්සාව ප්‍රමුඛත්වයෙන් නිර්මාණය වී ඇත. සුශ්‍රුත සංහිතාව එහි මූලික ග්‍රන්ථය ලෙස භාවිතා වේ. ධන්වන්තරී ලෝකයේ ශල්‍ය සම්ප්‍රදායේ නිර්මාතෘ ලෙසත්, සුශ්‍රුත ශල්‍ය වෛද්‍ය විද්‍යාවේ පියා ලෙසත් මේ නිසා සලකනු ලබයි.

මෙම කරුණු වලින් අපට පැහැදිලි වන ප්‍රධානතම කාරණය වන්නේ, ආයුර්වේදය මේ ලෝකයේ ව්‍යාප්ත වන්නේ ශිෂ්‍යානුශිෂ්‍ය පරම්පරාවෙන් සම්ප්‍රේෂණය වූ දැනුමක් ලෙස බවයි. එය ‘ගුරුකුල සම්ප්‍රදාය’ ලෙස හැඳින්වේ. ‘පාරම්පරික’ යන වචනයේ අර්ථය වන්නේද පරපුරෙන් පරපුරට පැවත එන යන්නයි. එවිට එය ගුරුවරයාගෙන් ශිෂ්‍යයාට ලැබෙන්නේ සමීපයේ සිට ඉගෙනීමෙන් පසුවය.

பின்னர் அகஸ்திய முனிவரின் தலைமையில் சித்த மருத்துவம் மற்றும் நாகார்ஜுன முனிவரின் தலைமையில் ராச சாஸ்திரம் உருவாக்கப்பட்டு ஆயுர்வேதத்தில் இணைக்கப்பட்டது.

காய சிகிச்சை

කාය යන සංස්කෘත වචනයෙන් ශරීරය නැතහොත් ශරීර පරිවෘත්තීය ක්‍රියාවලි යන්න අදහස් වන අතර චිකිත්සා යන සංස්කෘත වචනයෙන් රෝග විනිශ්චය හා ප්‍රතිකාර යන්න අදහස් වේ.

அருவை மருத்துவம்

ශල්‍ය තන්ත්‍රය යනු සාමාන්‍ය ඖෂධීයප්‍රතිකාර මගින් සුව කිරීමට අපහසු (ව්‍රණ) තුවාල සහ රෝග වලට ප්‍රතිකාර කිරීම සඳහා ශල්‍ය වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක උපක්‍රම භාවිතය පිළිබඳ ආයුර්වේද විද්‍යාත්මක දැනුම අඩංගු වන විෂය පථයයි.

சிரசு ரோகங்கள்

ශලාකා ආධාරයෙන් සිදු කරන චිකිත්සා යන අර්ථයෙන් ශාලාක්‍ය යන නම යෙදී ඇත. ඇස, කන, නාසය, උගුර ආදී ඌර්ධව ඡතෘගත ඉන්ද්‍රියයන්ගේ රෝග වලට ප්‍රතිකාර කිරීම පිළිබඳ දැනුම ඇතුලත් විෂය පථයයි.

குழந்தை மருத்துவம்

ආයුර්වේදයට අනුව කුමාර යන වචනයෙන් වයස අවුරුදු 16 අඩු පිරිස ළමුන් ලෙස සැලකේ. භෘත්‍ය යන්නෙන් අදහස් වන්නේ පෝෂණය, සනීපාරක්ෂෘව හා රැකවරණය යන්නයි.

நஞ்சு மருத்துவம்

ஆயுர்வேத மருத்துவத்தில், இயற்கை அறிவு ஆராய்ச்சி மற்றும் பல்வேறு நச்சுகள் (தாவரங்கள், துகள்கள் மற்றும் விலங்குகள்), அவற்றின் மருந்தியல் பயன்பாடு மற்றும் அவற்றுடன் தொடர்புடைய நோய்கள் மற்றும் சிகிச்சைகள் பற்றிய பரந்த அறிவு ஆகியவை நச்சுயியல் என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன.

மன நல மருத்துவம்

ஆயுர்வேதத்தில் மன மற்றும் மனநல நோய்களைக் கண்டறிதல், சிகிச்சை செய்தல் மற்றும் தடுப்பது ஆகியவை மன நல மருத்துவம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

காயகற்பம்

රසායන තන්ත්‍රය යනු දීර්‍ඝ හා සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජීවිතයක් ගත කිරීම සඳහාත් රෝග වැලැක්වීම සඳහාත් ශරීරයේ පුනර්ජීවනය සඳහාත් භාවිතාකල හැකි විවිධ වූ ඖෂධ ද්‍රව්‍ය, ආහාර අතිරේක ලෙස භාවිත කල හැකි ද්‍රව්‍ය සංස්කරණය හා භාවිතය පිළිබඳ කරුණු ඇතුලත් විෂය පථයයි.

பாலியல் மருத்துவம்

මෙම ශාඛාව පිරිමින්ගේ සහ කාන්තාවන්ගේ ලිංගික සෞඛ්‍යය ප්‍රවර්ධනය කිරීම සහ සාරවත් බව වැඩි දියුණු කිරීම සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කරයි. එය ප්‍රජනක හෝ ප්‍රවේණික ඉන්ද්‍රියයන්ගේ සෞඛ්‍ය සහ රෝග පිළිබඳව අවධානය යොමු කරයි.

චරක සංහිතාව

ආයුර්වේදයේ ප්‍රධාන සම්භාව්‍ය ග්‍රන්ථයක් වන අතර, විශේෂයෙන් කාය චිකිත්සාව (Kāyachikitsā), රෝග හේතු හා රෝග විනිශ්චය, ප්‍රතිකාර, ආහාර හා ජීවන රටාව, සෞඛ්‍ය සංරක්ෂණය, ඖෂධ විද්‍යාව සහ වෛද්‍ය ආචාරධර්ම පිළිබඳ පුළුල් දැනුමක් ඉදිරිපත් කරයි.

සුශ්‍රැත සංහිතාව

සුශ්‍රැත සංහිතාව ආයුර්වේද සාහිත්‍යයේ ප්‍රධාන සම්භාව්‍ය ග්‍රන්ථයක් වන අතර, විශේෂයෙන් ශල්‍ය චිකිත්සාව (Śalyatantra), ශාරීර විද්‍යාව, රෝග විනිශ්චය සහ ප්‍රතිකාර ක්‍රම පිළිබඳ විස්තරාත්මක දැනුමක් අන්තර්ගත කරයි.

අෂ්ඨාංගහෘදය සංහිතාව

අෂ්ඨාංගහෘදය සංහිතාව (Aṣṭāṅgahṛdaya Saṃhitā) ආයුර්වේදයේ ප්‍රධාන සම්භාව්‍ය ග්‍රන්ථයක් වන අතර, චරක සංහිතාව සහ සුශ්‍රැත සංහිතාව සමඟ ආයුර්වේදයේ බෘහත්ත්‍රයී (Bṛhat Trayī) ලෙස හඳුන්වන ප්‍රධාන ග්‍රන්ථ ත්‍රිත්වයට ඇතුළත් වේ.

මාධව නිදාන

මාධව නිදානය හෙවත් රෝග විනිශ්චය පිළිබඳ ග්‍රන්ථය ආයුර්වේදයේ රෝග නිදානය සඳහා විශේෂ වැදගත්කමක් ඇති කෘතියකි. මෙහි ප්‍රධාන අවධානය යොමු වන්නේ රෝගයන්ගේ හේතු, පූර්වරූප, රූප, උපශය හා සම්ප්‍රාප්තිය වැනි කරුණු මත පදනම්ව රෝග හඳුනාගැනීම පිළිබඳවය.

ශාරංගධර සංහිතාව

ශාරංගධර සංහිතාව ආයුර්වේදයේ ඖෂධ විද්‍යාව හා ඖෂධ නිෂ්පාදනය සම්බන්ධයෙන් ඉතා වැදගත් ග්‍රන්ථයකි. ඖෂධයක නිවැරදි මාත්‍රාව, ඖෂධ සකස් කිරීමේ ක්‍රමය සහ භාවිතය පිළිබඳව අවධානය යොමු කරන බැවින්, ආයුර්වේද ඖෂධ නිෂ්පාදනය හා භාවිතය සඳහා ශාරංගධර සංහිතාවට විශේෂ ස්ථානයක් හිමි වේ.

භාවප්‍රකාශය

භාවප්‍රකාශය හෙවත් භාවප්‍රකාශ නිඝණ්ටුව ආයුර්වේදයේ ද්‍රව්‍යගුණ විද්‍යාව සඳහා ඉතා වැදගත් ග්‍රන්ථයකි. ශ්‍රී ලංකාව ඇතුළු දකුණු ආසියානු ආයුර්වේද සම්ප්‍රදාය තුළ භාවප්‍රකාශය ඖෂධීය ද්‍රව්‍ය හඳුනාගැනීම සහ ඒවායේ ගුණාංග අධ්‍යයනය කිරීම සඳහා වැදගත් මූලාශ්‍රයක් ලෙස භාවිත වේ.